Albert Baronian

Jean Bedez

Aurore aux doigts de rose

11 September 2015 — 24 October 2015

Rue de la Concorde 33

Go to Artist's Page

Albert Baronian est heureux d’annoncer la première exposition personnelle de Jean Bedez à la galerie. L’artiste présente pour l’occasion de nouveaux dessins dont le second opus d’une serie consacrée aux constellations du zodiaque intitulée “Aurore aux doigts de rose” qui donne son nom à l’exposition.

Les Grecs anciens représentaient l’Aurore (Eos) par une déesse aux doigts de rose accompagnant le soleil sur son char attelé de deux chevaux : Lampos (éclatant) et Phaeton (brillant), Homère avait ainsi nommé les chevaux du soleil. Ils apparaissent immaculés au centre du dessin dans des vapeurs d’eau formant une effusion de lumière virginale qui transfigure un décor antique de thermes romains. Contrastant avec cette splendeur, le sol crevassé est parsemé de souches et de racines qui reliées entre elles évoquent un parcours d’étoiles, plaçant la scène sous le signe de la constellation de l’Aigle, l’oiseau de Zeus. C’est Zeus qui accorde l’immortalité à l’un des amants mortels, Tithon de la déesse Aurore. Constellation de l’Aigle proche dans le ciel du carré de Pégase, monture de Zeus et symbole de l’inspiration poétique. Ici l’artiste propose une relecture personnelle de mythes anciens qui fait écho à des œuvres antérieures : « la constellation de la Vierge » et « les quatre cavaliers de l’apocalypse de Saint-Jean ».

Download Press Release

English

Français

Nederlands

Tuesday — Saturday 12 — 6 PM Rue Isidore Verheyden 2 1050 Brussels, Belgium +32 (0)2 512 92 95 info@albertbaronian.com www.albertbaronian.com

Press Release

Jean Bedez

Aurore aux doigts de rose

11 September 2015 — 24 October 2015

Albert Baronian proudly presents the first personal exhibition by Jean Bedez held at the Baronian art gallery. On this occasion, the artist will be presenting a new range of drawings, including the second opus of a collection dedicated to the constellations of the zodiac entitled “Aurore aux doigts de rose” (Eos with the Rosy Fingers), which shares its name with the exhibition.

In ancient Greece, Eos was represented as a goddess with rosy fingers, who accompanied the sun in a chariot with two horses. Homer subsequently named these ‘horses of the sun’ Lampos (shine) and Phaeton (brilliant). They appear as immaculate figures at the centre of the drawing, surrounded by water vapour, which creates a virginal explosion of light, thereby transforming the antique surroundings of the Roman baths into something altogether different. In total contrast with this image of splendour, the fissured sun riddled with interconnected stumps and roots conjures up the image of a pattern of stars, firmly placing the scene under the zodiac sign of the Eagle, the bird that belonged to Zeus. It was also Zeus who granted Tithon, one of the mortal lovers of the goddess Eos, his status of immortality. From an astrological point of view, the constellation of the Eagle is situated in close proximity to the Square of Pegasus, Zeus’ mount and the symbol of poetic inspiration. In this collection, the artist invites us to personally revisit these ancient myths, which also reminds us of a few of his earlier works, including “La constellation de la Vierge” (The Constellation of Virgo) and “Les quatre cavaliers de l’apocalypse de Saint-Jean” (The Four Horsemen of the Apocalypse of Saint John).

In “De Ordine” we are presented with a bull fighting spectacle held in the marble and stucco hall of a grand hotel, with the lobby area just about visible in the background.
In the ancient religions of the Mediterranean region, the bull was regarded as the incarnation of the invisible force that fertilises nature. This sacred animal was identified as a sacrifice to the gods. As it symbolises brute force, it is also associated with symbolic characters of combat, both in Christian and pagan symbolism. Evocative of the temptation of Saint Augustine, the combat in the arena invokes both fascination and repulsion in the souls of the spectators, which is precisely what makes this fighting scene so strange, because there are no spectators present. The artist replaces the arena with the refined decorations of the hotel, which almost looks like a palace, despite the disparate architecture and furniture. The evanescent halo enveloping this space provides it with a timeless feel. This is the eternal truth of the contribution of evil to the human soul and the order of the world, a concept also touched upon by the barely visible tattoo on the rump of the left bull – a discrete tribute to Cavalier Bernin and his pastel drawing “Le temps dévoile la vérité” (Time Uncovers the Truth).

The themes interweaving Jean Bedez’ work are all somehow connected to the history of representation of religious and political power. With his drawings and sculptures, he attempts to deconstruct and unveil de codes and conventions surrounding the construction of imagery and instead proposes representations of the contemporary world that function as modern allegories.
By producing a collection of works that is fully in tune with modern age, the artist develops a contrast with the ancient techniques and knowledge of the art of drawing, represented for instance by the humanistic themes and skilful paintings of the Renaissance.

Another example is “Le Cénacle” (The Cenacle), a work from 2010 that also features in the exhibition, in which the artist revisits an art-historical monument that was a real turning point in the representation of religious subjects. In accordance with the humanistic values of the time, the human characters are very much the central subject of any painting. This concept can also be found in Leonardo da Vinci’s works of art. The Italian master paid great attention to the faces and expressions (the so-called “movements of the soul”) of Christ and the apostles, features which are hidden behind a white halo in Bedez’ work. By contrast, Bedez applies the same care to perspective and it almost seems as if he wants to present us with an X-ray of the original, even going so far as to copying da Vinci’s famous sfumato effect by superimposing layers of graphite. But whereas the artist attempts to restore the details that have disappeared through successive restorations and the effect of time, he simultaneously indulges in an exercise of hide and seek, blurring the human figure to such a degree that it eventually becomes impossible to make out.

Article by Muriel Enjalran, art critic

Jean Bedez was born in Colmar in 1976, and now lives and works in Paris. In 2014, he held a personal exhibition in collaboration with the Galerie Suzanne Tarasiève, entitled ‘L’Art du combat’ (The Art of Combat). His work was also recently exhibited as part of Drawing Now Paris in collaboration with the Galerie Suzanne Tarasiève (2015), at the Biennale d’Art Contemporain du Havre (2012), in the FRAC Corse and the Musée des Beaux-Arts d’Ajaccio (2012), during the Prix Canson 2011 and in the CRAC Languedoc Roussillon de Sète (2010).

of

Tuesday — Saturday 12 — 6 PM Rue Isidore Verheyden 2 1050 Brussels, Belgium +32 (0)2 512 92 95 info@albertbaronian.com www.albertbaronian.com

Communiqué de presse

Jean Bedez

Aurore aux doigts de rose

11 septembre 2015 — 24 octobre 2015

Albert Baronian est heureux d’annoncer la première exposition personnelle de Jean Bedez à la galerie. L’artiste présente pour l’occasion de nouveaux dessins dont le second opus d’une serie consacrée aux constellations du zodiaque intitulée “Aurore aux doigts de rose” qui donne son nom à l’exposition.

Les Grecs anciens représentaient l’Aurore (Eos) par une déesse aux doigts de rose accompagnant le soleil sur son char attelé de deux chevaux : Lampos (éclatant) et Phaeton (brillant), Homère avait ainsi nommé les chevaux du soleil. Ils apparaissent immaculés au centre du dessin dans des vapeurs d’eau formant une effusion de lumière virginale qui transfigure un décor antique de thermes romains. Contrastant avec cette splendeur, le sol crevassé est parsemé de souches et de racines qui reliées entre elles évoquent un parcours d’étoiles, plaçant la scène sous le signe de la constellation de l’Aigle, l’oiseau de Zeus. C’est Zeus qui accorde l’immortalité à l’un des amants mortels, Tithon de la déesse Aurore. Constellation de l’Aigle proche dans le ciel du carré de Pégase, monture de Zeus et symbole de l’inspiration poétique. Ici l’artiste propose une relecture personnelle de mythes anciens qui fait écho à des œuvres antérieures : « la constellation de la Vierge » et « les quatre cavaliers de l’apocalypse de Saint-Jean ».

« De Ordine » nous offre le spectacle d’un combat de taureaux prenant place dans le hall de marbres et de stucs d’un grand hôtel où l’on entrevoit dans le fond les réceptions.
Le taureau dans les plus anciennes religions du pourtour méditerranéen, incarne la force invisible qui féconde la nature. Il était l’animal sacré qu’on identifiait ou sacrifiait aux dieux. Emblème de la force brute, on l’associe aux figures du combat dans les symboliques aussi bien chrétiennes que païennes. Tentation du mal pour Saint-Augustin, le combat dans l’arène crée fascination et répulsion dans l’âme de ses spectateurs. Etrangeté de cette scène de lutte où les spectateurs sont absents. L’arène est remplacée par le décor raffiné de cet hôtel aux allures de palais et à l’architecture et aux mobiliers disparates. Le lieu enveloppé dans un halo de lumière évanescente semble intemporel. Vérité éternelle sur l’âme humaine et l’ordre du monde auquel contribue le mal, évoquée ici également par un tatouage à peine visible sur la croupe du taureau gauche, discret hommage au Cavalier Bernin et à son dessin au pastel « le temps dévoile la vérité ».

Les thèmes qui traversent l’œuvre de Jean Bedez sont liés à l’histoire des représentations du pouvoir politique et religieux. Il s’efforce de démonter et révéler ainsi à travers ses dessins et sculptures, les codes et conventions de construction des images, et de proposer des représentations du monde contemporain qui fonctionnent comme des allégories modernes.
L’artiste tout en développant une œuvre en prise avec son temps, se confronte alors, aux techniques et savoir-faire plus anciens de l’art du dessin convoquant par exemple la Renaissance avec ses thèmes humanistes et sa peinture savante.

Ainsi avec « Le Cénacle » réalisé en 2010 et présenté également dans l’exposition, l’artiste revisite un monument de l’histoire de l’art, véritable tournant dans l’histoire des représentations de sujets religieux. Conformément aux valeurs humanistes de l’époque, la figure humaine est en creux le sujet central du tableau. Cela se traduit chez Leonardo De Vinci par une grande attention portée au rendu des visages et expressions du Christ et des apôtres, « aux mouvements de l’âme », qui disparaissent chez Jean Bedez derrière une auréole blanche. L’on retrouve chez lui, le même soin apporté au rendu de la perspective et il semble nous proposer ici une véritable radiographie de l’original allant jusqu’à rendre le fameux sfumato de Vinci à travers la superposition de couches de graphites. Mais tout en ressuscitant des détails que les restaurations successives du tableau et le temps avaient fait disparaître, il se livre à un exercice de brouillage en empêchant finalement toute focalisation sur la figure humaine.

Texte de Muriel Enjalran, critique

Jean Bedez né à Colmar en 1976, vit et travaille à Paris. Il a eu une exposition personnelle en 2014, avec la Galerie Suzanne Tarasiève, ‘L’Art du combat’. Son travail a également été récemment montré à Drawing Now Paris avec la Galerie Suzanne Tarasiève (2015), à la Biennale d’Art Contemporain du Havre (2012), au FRAC Corse et au Musée des Beaux-Arts d’Ajaccio (2012), au prix Canson 2011, au CRAC Languedoc Roussillon de Sète (2010).

of

Tuesday — Saturday 12 — 6 PM Rue Isidore Verheyden 2 1050 Brussels, Belgium +32 (0)2 512 92 95 info@albertbaronian.com www.albertbaronian.com

Persmededeling

Jean Bedez

Aurore aux doigts de rose

11 september 2015 — 24 oktober 2015

Albert Baronian kondigt met trots de allereerste persoonlijke tentoonstelling van Jean Bedez in de galerij aan. Voor deze gelegenheid stelt de kunstenaar een nieuwe reeks tekeningen voor, waaronder de tweede opus uit een collectie die gewijd is aan de sterrenbeelden met als titel “Aurore aux doigts de rose” (Aurora met roze vingeren), waaraan de tentoonstelling ook zijn naam ontleent.

Aurora (Eos) werd door de oude Grieken voorgesteld als een godin met roze vingers, die de zon vergezelt op een praalwagen die door twee paarden wordt getrokken: Deze twee ‚zonnepaarden‘ werden door Homerus Lampos (schijnend) en Phaeton (schitterend) gedoopt en doemen als ongerepte verschijningen op de voorgrond van de tekening op, omgeven door een mist die een maagdelijke lichtkrans vormt en zo het antieke decor van de Romeinse thermen een heel ander aanzicht geeft. In scherp contrast met deze pracht staat de gebarsten zon, bezaaid met onderling verbonden stronken en wortels die doen denken aan een patroon van sterren, waardoor de scène onder het sterrenbeeld van de Arend komt te staan, die ook de vogel van Zeus was. Het was trouwens ook Zeus die één van de sterfelijke minnaars van de godin Aurora (Tithon) onsterfelijk maakte. Bovendien ligt het sterrenbeeld Arend aan de hemel dicht bij het vierkant van Pegasus, het paard van Zeus en symbool van de dichterlijke inspiratie. Hier nodigt de kunstenaar ons uit de oude mythen opnieuw persoonlijk te leren kennen en roept hij meteen ook een aantal van zijn vorige werken op, waaronder “La constellation de la Vierge” (Het sterrenbeeld Maagd) en “Les quatre cavaliers de l’apocalypse de Saint-Jean” (De vier ruiters van de Apocalyps van Johannes).

Bij “De Ordine” zijn we getuige van het spektakel van een stierengevecht dat plaatsvindt in de marmeren en stucco hal van een groot hotel, waar men op de achtergrond nog net de lobby kan ontwaren.
In de oudste religies van het Middellandse Zeegebied werd de stier beschouwd als de incarnatie van de onzichtbare kracht die de natuur bevrucht. Dit heilige dier werd ook aangewezen als offerdier voor de goden. Als symbool van de brute kracht wordt hij daarnaast in zowel de christelijke als de heidense symboliek met strijders geassocieerd. Net als de verleiding van het kwaad voor Sint Augustinus wekt het gevecht in de arena zowel fascinatie als afgrijzen op bij de toeschouwers. Een bizar kenmerk van deze gevechtsscène, aangezien er geen fysieke toeschouwers aanwezig zijn. De arena werd vervangen door het verfijnde decor van dit hotel, dat heel wat weg heeft van een paleis met een volledig uiteenlopende architectuur en meubelen die helemaal niet bij elkaar passen. De langzaam vervagende lichtkrans die de ruimte omgeeft, geeft haar een tijdloos uitzicht. Dit wijst dan weer op de eeuwige waarheid dat ook het kwaad bijdraagt tot de menselijke ziel en de orde van de wereld, een idee waarnaar eveneens wordt verwezen met de nauwelijks zichtbare tatoeage op het achterste van de linker stier: een discrete hommage aan Cavalier Bernin en zijn pasteltekening “Le temps dévoile la vérité” (De tijd onthult de waarheid).

Het oeuvre van Jean Bedez is doorspekt met thema‘s die te maken hebben met de geschiedenis van de vertegenwoordiging van de politieke en religieuze macht. Zo tracht hij via zijn tekeningen en beeldhouwwerken de codes en conventies rond het concept van deze verbeeldingswereld te deconstrueren en onthullen en daar voorstellingen uit de moderne wereld tegenover te stellen die dienstdoen als moderne allegorieën.
Door een oeuvre te ontwikkelen dat zo nauw samenhangt met zijn eigen tijd, stelt de kunstenaar deze moderniteit in contrast met de antieke technieken en kennis van de tekenkunst, waarbij hij bijvoorbeeld de humanistische thema‘s en geleerde schilderkunst van de Renaissance opnieuw oproept.

Zo gaat hij met “Le Cénacle” (Het cenakel), een werk uit 2010 dat eveneens in deze tentoonstelling aan bod komt, terug naar een monument uit de kunstgeschiedenis dat een echt keerpunt betekende in de manier waarop religieuze onderwerpen werden voorgesteld. In overeenstemming met de humanistische waarden van dit tijdperk is de menselijke figuur zonder twijfel het centrale onderwerp van dit schilderij. In de werken van Leonardo da Vinci komt dit tot uiting in de aandacht die hij besteedde aan de weergave van de gezichten en uitdrukkingen van Christus en de apostelen (ook wel “de bewegingen van de ziel” genoemd), iets wat bij Bedez volledig verdwijnt achter een witte aureool. Hij besteedt dan weer evenveel aandacht aan de weergave van het perspectief en het lijkt wel alsof hij ons hier een echte röntgenfoto van het origineel wil bieden. Zelfs het beroemde sfumato van da Vinci lijkt te worden overgenomen in de vorm van erbovenop liggende grafietlagen. Terwijl Bedez echter details opnieuw naar boven brengt die door de opeenvolgende restauraties van het schilderij en de tand des tijds verloren zijn gegaan, veroorzaakt de kunstenaar hier tegelijkertijd ook een opzettelijke wazig effect, waardoor we de menselijke figuur uiteindelijk toch niet scherp kunnen waarnemen.

Tekst van Muriel Enjalran, criticus

Jean Bedez werd in 1976 geboren in Colmar en woont en werkt in Parijs. Hij hield al een persoonlijke tentoonstelling in 2014, getiteld ‘L’Art du combat’ (De kunst van het gevecht), in samenwerking met de Galerie Suzanne Tarasiève. Zijn werk werd recent eveneens tentoongesteld als onderdeel van Drawing Now Paris in samenwerking met de Galerie Suzanne Tarasiève (2015), tijdens de Biennale d’Art Contemporain du Havre (2012), in het FRAC Corse en het Musée des Beaux-Arts d’Ajaccio (2012), tijdens de prix Canson 2011 en in het CRAC Languedoc Roussillon de Sète (2010).