Albert Baronian

Aline Bouvy

Urine Mate

15 January 2016 — 27 February 2016

Rue Isidore Verheyden 2

Go to Artist's Page

Albert Baronian is pleased to announce the first exhibition of Aline Bouvy entitled Urine Mate.

Reflecting past exhibitions Aline Bouvy draws her inspiration from the elements that make up her daily life forming a strange set of circumstances which give her creative urges and make her question it. It is within a metaphorical and analogical situation between the notion of naked boys, animals and nature that the exhibition Urine Mate is built. A desire to work on the imagery of the naked man in the purest form; the varied omnipresence of a dog, and misplaced and intrusive plants.

The artist questions through a multidisciplinary approach to issues related to the breadth of society. She claims a certain unknown freedom in relation to the norms that unconsciously model our desires and which dictate to us what is morally and aesthetically acceptable. From this perspective she tries, not to put herself on the fringes of society, but rather to integrate these elements/residues, considered from a moral point of view as “dirty” or aesthetically “ugly”, in her creative process in order to liberate herself from any categorisation. Never provoking, she makes it her duty to highlight the crude and outdated side of these waste-elements.

Download Press Release

English

Français

Nederlands

Tuesday — Saturday 12 — 6 PM Rue Isidore Verheyden 2 1050 Brussels, Belgium +32 (0)2 512 92 95 info@albertbaronian.com www.albertbaronian.com

Press Release

Aline Bouvy

Urine Mate

15 January 2016 — 27 February 2016

Albert Baronian is pleased to announce the first exhibition of Aline Bouvy entitled Urine Mate.

Reflecting past exhibitions Aline Bouvy draws her inspiration from the elements that make up her daily life forming a strange set of circumstances which give her creative urges and make her question it. It is within a metaphorical and analogical situation between the notion of naked boys, animals and nature that the exhibition Urine Mate is built. A desire to work on the imagery of the naked man in the purest form; the varied omnipresence of a dog, and misplaced and intrusive plants.

The artist questions through a multidisciplinary approach to issues related to the breadth of society. She claims a certain unknown freedom in relation to the norms that unconsciously model our desires and which dictate to us what is morally and aesthetically acceptable. From this perspective she tries, not to put herself on the fringes of society, but rather to integrate these elements/residues, considered from a moral point of view as “dirty” or aesthetically “ugly”, in her creative process in order to liberate herself from any categorisation. Never provoking, she makes it her duty to highlight the crude and outdated side of these waste-elements.

The linoleum panels present in the exhibition are striking in their size and contrast. Both hard and poetic, they are each made up of a photograph of a man whose nudity is suggested through a veil of wild, tough and harsh plants. Each photograph represents a different type of plant that the artist has selected from the wasteland of the town. These urban weeds have, metaphorically, come through between the holes of a cultivated society. They represent in some way the taboos of everyone. By choosing to place a veil of plants between her and her model, Aline Bouvy reconstructs the bizarre image of a naked male within an essentially neutral and natural context. In contrast, the choice of poses reveals a certain insolence that the photography softens in order to extricate them from any gay, pornographic or erotic-romantic imagery.
In this same process the dogs, like safeguards, fly in the face of the structure of the entire exhibition reflecting a society that is too neatly drawn out. The image of the dog is as important for the artist as it is interesting. The urban context brings together a multitude of different dogs: stray dogs, begging dogs, etc. In the artist’s mind, they have a form of new-found freedom in order to survive in an environment created by man. The dog keeps authority like a link between linoleums and photographs.
The title of the exhibition Urine Mate is another way of opening up the path to confronting the norm. Firstly, by the female appropriation of a term that applies to a form of male daily life, but also as there is possible verbal confusion between “Urine mate” which will become “Urine Made”. This interpretation is a nod to the photographs presenting plaster sculptures in urine. It is two moulds embedded in the artist’s private daily life within her workshop. Their production is a return to what is a true raw material – gypsum and the artist’s own urine.

Urine, like dogs and plants appears as a disturbing element, disrupts the clear meaning of things and rules. Through these elements/waste Aline Bouvy asks the question regarding the usefulness of a residue, of these things that appear beyond what is desired. In an incessant race towards the clean and perfect, they propel us into the holes of our social structure. The work of Aline Bouvy is in keeping with this deep-seated ambition to bring us back to human simplicity, by going beyond the constructed, prioritised and political overtones of our society.

of

Tuesday — Saturday 12 — 6 PM Rue Isidore Verheyden 2 1050 Brussels, Belgium +32 (0)2 512 92 95 info@albertbaronian.com www.albertbaronian.com

Communiqué de presse

Aline Bouvy

Urine Mate

15 janvier 2016 — 27 fvrier 2016

Albert Baronian est heureux d’annoncer la première exposition d’Aline Bouvy intitulée Urine Mate.

En echo à ses expositions passées Aline Bouvy puise son inspiration dans les éléments qui composent son quotidien formant un ensemble de circonstances incongrues qui lui donnent des envies et la questionne. C’est dans un jeu métaphorique et analogique entre la notion de garçon nu, de bêtes et de nature que l’exposition Urine Mate se construit : un désir de travailler l’imagerie du nu masculin dans son absolution la plus pure, l’omniprésence variée d’un chien, et de plantes intempestives et intrusives.

L’artiste questionne par le biais d’une pratique multidisciplinaire des problématiques liées aux travers de la société. Elle revendique une certaine liberté inconnue par rapport aux normes modélisant inconsciemment nos envies et qui nous dictent ce qui est moralement et esthétiquement acceptable. Dans cette optique elle tente, non pas de se mettre en marge de la société, mais au contraire, d’intégrer ces éléments/résidus, considérés soit d’un point de vue moral comme « sale » soit dit esthétiquement « laid », dans son processus créatif afin de s’émanciper de toute catégorisation. Sans jamais tomber dans la provocation, elle se donne pour devoir de mettre en avant le côté brut et désuet de ces éléments-détritus.

Les panneaux en linoléum présents dans l’exposition frappent par leur taille et leur contraste. A la fois dur et poétique, ils se composent chacun de la photographie d’un nu masculin suggéré à travers un voile de plantes sauvages, dures et violentes. Chaque photographie représente un type de plante différent que l’artiste est allé sélectionner dans les terrains vagues de la ville. Ces mauvaises herbes urbaines ont, métaphoriquement, poussé entre les failles d’une société cultivée. Elles représentent d’une certaine façon les tabous de tout un chacun. En choisissant d’apposer un voile végétal entre elle et son modèle, Aline Bouvy reconstruit l’image bizarre d’une nudité mâle dans un contexte foncièrement neutre et naturel. A contrario le choix des poses relève d’une certaine insolence que le jeu photographique atténue pour les affranchir d’une imagerie gay, pornographique ou érotico-romantique.
Dans cette même dynamique les chiens, comme des gardes fous, viennent faire un pied de nez à la structure d’ensemble de l’exposition reflet d’une société trop bien dessinée. L’image du chien est aussi importante pour l’artiste qu’elle est intéressante. Le contexte urbain rassemble une multitude de chiens différents : chien errant, chien de clochard, etc. Dans la pensée de l’artiste, il y a chez eux une forme de liberté retrouvée pour survivre dans un contexte créé par l’homme. Le chien officie comme lien entre linoléums et photographies.
Le titre de l’exposition Urine Mate est une autre façon d’ouvrir la voie vers une confrontation de la norme. D’une part via l’appropriation féminine d’un terme s’appliquant à une forme du quotidien masculin, mais aussi parce qu’il existe une confusion orale possible entre « Urine mate » qui deviendrait « Urine Made » signifiant littéralement « fait d’urine ». Cette interprétation est un clin d’œil aux photographies présentant des sculptures de plâtre à l’urine. Ces deux moulages s’inscrivent dans le quotidien intime de la vie de l’artiste au sein de son atelier. Leur fabrication sont un retour à ce qu’est une vraie matière première – du plâtre et la propre urine de l’artiste.

L’urine comme les chiens et les plantes apparaissent comme des éléments perturbateurs venant brouiller le sens évident des choses et des règles. A travers ces éléments/détritus Aline Bouvy pose la question de l’utilité d’un résidu, de ces choses qui apparaissent au-delà d’une volonté. Dans une course incessante vers le propre et le parfait, ils viennent nous propulser dans les failles de notre structure sociale. Le travail d’Aline Bouvy s’inscrit dans cette ambition profonde de nous ramener à la simplicité humaine, en outrepassant les connotations construites, hiérarchisées et politisées de notre société.

of

Tuesday — Saturday 12 — 6 PM Rue Isidore Verheyden 2 1050 Brussels, Belgium +32 (0)2 512 92 95 info@albertbaronian.com www.albertbaronian.com

Persmededeling

Aline Bouvy

Urine Mate

15 januari 2016 — 27 februari 2016

Albert Baronian is verheugd om u de eerste tentoonstelling van Aline Bouvy aan te kondigen, onder de titel Urine Mate.

Als echo van haar voorgaande tentoonstellingen, put Aline Bouvy haar inspiratie uit de elementen die haar dagelijks leven vormen, een geheel van onsamenhangende omstandigheden die haar verlangens geven en haar in vraag stellen. De tentoonstelling Urine Mate krijgt vorm in een metaforisch en analoog spel tussen de noties van naakte jongens, beesten en natuur. Een verlangen om de afbeelding van het mannelijk naakt in zijn puurste absolute vorm te bewerken, de gevarieerde alomtegenwoordigheid van een hond, en ongepaste, doordringende planten.

De artiest stelt verscheiden problemen uit de maatschappij in vraag door middel van een multidisciplinaire praktijk. Ze eist een bepaalde ongekende vrijheid op jegens de normen die onbewust onze verlangens vorm geven en die ons opleggen wat moreel en esthetisch aanvaardbaar is. In deze optiek poogt ze niet om zich in de marge van de maatschappij te plaatsen, integendeel, om deze elementen/residu’s te integreren, hetzij uit een moreel oogpunt, zoals ‘vuil’, hetzij uit een esthetisch oogpunt zoals ‘lelijk’, in een creatief proces, teneinde zich te bevrijden van elke categorisering. Zonder zich maar ooit over te geven aan provocatie, draagt ze zich op om de ruwe kant van deze afvalelementen op de voorgrond te plaatsen.

De linoleum panelen uit de tentoonstelling vallen fel op door hun grootte en contrast. Ze zijn zowel hard als poëtisch, en bestaan elk uit een foto van een mannelijk naakt dat gesuggereerd wordt door een zeil van wilde, harde en gewelddadige planten. Elke foto beeldt een verschillende plantensoort af die de artiest verzamelde op de braakliggende terreinen van de stad. Dit stedelijk onkruid groeide metaforisch tussen de kloven van een gecultiveerde maatschappij. Ze vertegenwoordigen op een zekere manier ieders taboes. Door middel van het plantaardige zeil tussen zichzelf en het model, reconstrueert Aline Bouvy het vreemde beeld van een mannelijk naakt in een door en door neutrale en natuurlijke context. Daarentegen wijst de keuze voor de poses op een bepaalde onbeschaamdheid dat het fotospel verzacht om zich te bevrijden van een homoseksueel, pornografisch of erotisch-romantisch imago.
In deze zelfde dynamiek komen de honden, als het ware als waarschuwing, de totaalstructuur van de tentoonstelling een klap in het gezicht geven, als weerschijn van een te goed afgebeelde maatschappij. Het beeld van de hond is voor de artiest al even belangrijk als interessant. De stedelijke context verenigt een veelheid aan verschillende honden: een zwerfhond, een hond van een dakloze enz. In de denkwereld van de artiest beschikken zij over een vorm van teruggevonden vrijheid om te overleven in een context die door de mens werd gecreëerd. De hond is de verbinding tussen de linoleums en de foto’s.
De titel van de tentoonstelling, Urine Mate, is een andere manier om de weg vrij te maken naar een confrontatie van de norm. Enerzijds via de vrouwelijke toe-eigening van een term die toegepast wordt op een vorm van het mannelijke dagelijkse leven, maar ook omdat er verwarring zou kunnen ontstaan bij het uitspreken van ‘Urine Mate’, dat dan ‘Urine Made’ zou worden, wat letterlijk ‘gemaakt uit urine’ betekent. Deze interpretatie is een knipoog naar de foto’s die beeldhouwwerken afbeelden gemaakt uit plaaster met urine. Deze twee moulages kaderen in het intieme dagelijkse leven van de artiest binnen zijn atelier. De productie ervan gaat terug naar wat een echte grondstof is, namelijk plaaster en de eigen urine van de kunstenaar.

De urine, net zoals de honden en de planten, verschijnt als storend element dat verwarring komt scheppen in de evidente betekenis van de dingen en regels. Aan de hand van deze ‘afvalelementen’, stelt Aline Bouvy de vraag van wat het nut is van een residu, van deze dingen die de kop opsteken in nog een verder stadium dan enkel en alleen onze wil. In een onophoudende wedren naar het reine en perfecte, komen ze ons voortduwen in de barsten van onze sociale structuur. Het werk van Aline Bouvy kadert in deze doorgedreven ambitie om ons terug te brengen naar de menselijke eenvoud, door de gevestigde, gehiërarchiseerde en gepolitiseerde connotaties van onze maatschappij te overstijgen.