Albert Baronian

Xavier Mary

OVER GAME

8 June 2010 — 17 July 2010

Rue Isidore Verheyden 2

Go to Artist's Page

 Nul ne sait mieux qu’un enfant combien un jouet peut-être atroce et inquiétant quand le jeu dont il faisait partie a pris fin.

Giorgio Agamben, Profanations

 

GAME OVER, fin du jeu, ces quelques lettres inondent les écrans des jeux d’arcades, une fin brutale pour un joueur, un moment clé où tout est déjà joué.

L’exposition OVER GAME nous montre que par delà le jeu subsiste une possibilité de renverser la partie. Les objets et les formes qui se structurent autour de nous ne sont plus les derniers remparts d’une réalité qui nous encercle. Remanipulés par des logiques géométriques diverses (démultiplications algorithmiques, combinaison d’éléments modulables,…), ils produisent, entre leur réalité objectale et leur nouvelle identité sculpturale, un effet d’altération du Réel.

 

 

 

 

 

Download Press Release

Français

Nederlands

Tuesday — Saturday 12 — 6 PM Rue Isidore Verheyden 2 1050 Brussels, Belgium +32 (0)2 512 92 95 info@albertbaronian.com www.albertbaronian.com

Communiqué de presse

Xavier Mary

OVER GAME

8 juin 2010 — 17 juillet 2010

Pour les fanatiques de jeux vidéo il s’agit souvent de recommencer une partie, ou de repartir du point de départ du niveau précédant. Mais qu’en est-il d’une forme mise à l’échec, ou de la mise en échec des formes.

 

L’exposition OVER GAME nous montre que par delà le jeu subsiste une possibilité de renverser la partie. Les objets et les formes qui se structurent autour de nous ne sont plus les derniers remparts d’une réalité qui nous encercle. Remanipulés par des logiques géométriques diverses (démultiplications algorithmiques, combinaison d’éléments modulables,…), ils produisent, entre leur réalité objectale et leur nouvelle identité sculpturale, un effet d’altération du Réel.

 

Le jeu consiste avant tout dans le basculement d’un état à un autre. La remodélisation d’un ensemble de formes sur base d’une série de jouets pour enfants, nous procure ici une forme de perception sans objets. Une série de motifs se développent comme vocabulaire d’une logique de l’étrange, totem d’un univers déployé entre Réel et Virtuel.

Le travail de Xavier Mary relève clairement d’une sensibilité minimaliste. Mais son intérêt pour la sophistication formelle et une certaine tension dramatique troublent profondément toute lecture purement formaliste. La réécriture du minimalisme se fait ici de manière intuitive et énergique. Nourries de métaphores autoroutières et de références graphiques, ses sculptures à l’allure industrielle créent un jeu allusif et jubilatoire entre forme minimale et psychédélisme, entre radicalité et divagations. Par le recours aux capacités combinatoires d’éléments préfabriqués et standardisés, les compositions se font écho et nous mettent face à des jeux de symétrie, d’éclatement et de dédoublement, en boucle, à l’infini…dérives psycho-géométriques.

 

of

Tuesday — Saturday 12 — 6 PM Rue Isidore Verheyden 2 1050 Brussels, Belgium +32 (0)2 512 92 95 info@albertbaronian.com www.albertbaronian.com

Persmededeling

Xavier Mary

OVER GAME

8 juni 2010 — 17 juli 2010

Niemand weet beter dan een kind hoe wreed en verontrustend speelgoed kan zijn wanneer het spel afgelopen is.

Giorgio Agamben, Profanations

  

“GAME OVER”: iedereen die ooit eens een videogame heeft gespeeld, weet dat het spel abrupt afgelopen is zodra deze woorden op het scherm verschijnen. Een sleutelmoment waarop alles al gespeeld is.

 

Voor doorwinterde gamers zijn deze woorden vaak niet meer dan het signaal om een nieuw spel te starten of te herbeginnen van het laatst bereikte niveau. Gaat het hier om een bepaalde vorm van een nederlaag? Of liever om een nederlaag van de vorm?

 

De tentoonstelling OVER GAME toont ons dat men ook na de game het gespeelde spel kan “omverwerpen”. De voorwerpen en vormen die ons omgeven, kan men niet langer beschouwen als de overblijfselen van een ons omringende realiteit. Door hen aan diverse geometrische logische formules te onderwerpen (algoritmische vermenigvuldigingen, combinaties van moduleerbare elementen, enz…) creëren zij een effect dat de Realiteit wijzigt en het midden houdt tussen hun bestaan als voorwerp en hun pas verworven sculpturale identiteit.

 

Het spel wordt in hoofdzaak gekenmerkt door de overgang van de ene naar de andere toestand. Aan de hand van enkele stukken speelgoed wordt een bestaand vormelijk geheel gehermodelleerd om op die manier de toeschouwer een perceptie te bieden die ontdaan is van alle voorwerpen. Hierdoor ontwikkelt zich een reeks motieven als een soort vocabularium van het vreemde, met andere woorden een totem van een universum waar de Realiteit en het Virtuele in voortdurende wisselwerking staan.

 

 

Het werk van Xavier Mary geeft duidelijk blijk van een minimalistische sensibiliteit, maar laat door zijn vormelijke complexiteit en een zekere dramatische spanning geen zuiver formalistische lezing toe. Hij herschrijft het minimalisme op zijn eigen intuitieve en energieke manier. Als zowel metaforische verwijzingen naar autosnelwegen als doordrongen van zuiver grafische referenties, bezitten zijn sculpturen industriele allure, en creeren ze een uitgelaten en allusief spel tussen minimale vormen en ‘psychedelisme’, tussen radicaliteit en onsamenhangende fantaisie. Door hun beroep op de talloze combinatiemogelijkheden van geprefabriceerde en gestandaardiseerde elementen vertonen de composities onderlinge resonantie, en confronteren ze ons met een spel van symmetrie, van versplintering en ontdubbeling, in een loop, tot in het oneindige…  « dérives psycho –géométriques »